خداوند انسان را مختار آفريده و به همين جهت، انسان هميشه در مسير زندگي، بر سر دو راهه هايي قرار مي گيرد كه سعادت دنيا و آخرت انسان، در گرو تصميماتي است كه او بر سر اين دو راهي ها اتخاذ مي كند. در چنين شرايطي شناخت حق و باطل، نيك و بد، دوست و دشمن اهميت فراواني دارد. براي شناختن اين مسائل نيز، بصيرت و روشن بيني فوق العاده اي لازم است. قرآن اين بصيرت را ثمره تقوا مي داند. در نوشتار حاضر اهميت بصيرت در زندگي انسان، چگونگي دست يابي به گوهر بصيرت و ارتباط تقوا با بصيرت مورد بررسي قرارگرفته كه با هم آن را از نظر مي گذرانيم.

مفهوم تقوا

تقوا در لغت به محافظت نفس در برابر آن چه كه بيم مي رود به او زيان برساند، معنا شده است. گاهي تقوا به خوف هم معنا مي شود. چون خوف مقدمه تقواست، اين امر سبب شده كه گاهي خوف مجازا به معناي تقوا استعمال شود. (راغب اصفهاني، مفردات الفاظ قرآن، ص881، 166)